Nieuw-Zeeland onder onze voeten

Heyhey,

Het is niet makkelijk om eerste indrukken en gevoelens zomaar even neer te schrijven of te verwoorden...
Maar ik probeer...
Op onze vlucht haalden we als het ware beetje bij beetje de tijd in. Dat voelde raar aan, maar was vooral heel uitputtend: via Londen naar Sydney met tussenstop in Bangkok, tot in Christchurch. Met een groot aanbod aan films, computerspelletjes, ... wisten we ons wel makkelijk te vermaken, en geen oog dicht te doen, vooral Koen dan, die in de catalogus zoveel films terugvond die hij graag nog es had willen zien,dat...
Onze verloren energie kregen we al deels terug toen het vliegtuig Nieuw-Zeeland bereikte en we de eersyte spectaculaire natuurtaferelen te zien kregen...de Alpen! Waw.
Paspoort- en bagagecontrole in Nieuw-Zeeland hadden we ons niet vlotter kunnen indenken: mijn paardrijschoenen en chaps werden ontsmet, er werd een grapje gemaakt over de lekkere Belgische chocolade in onze handbagege en met de glimlach gaf de douanebeambte - die had gelezen dat Koen werkte voor de Vlaamse Rugbybond en direct haar sympathie uitte- ons een stempel voor een 'one year work and travel' in New Zealand.

Resultaat van de hele trip naar de andere kant van de wereld: toen we onze jeugdherberg - Chester St Backpackers- in Christcghurch bereikten, kropen we al heel erg vroeg onder de wol.

Na twee dagen lijken we over de ergste jetlag heen te zijn.
Christchurch doet denken aan Engeland qua huizen en tranport, Canada qua straten -dambordpatroon- en Azie wat de restaurants betreft.
Wat ons wel opvalt is de algemene vriendelijkheid hier. En dat stelt ons erg op ons gemak.

Gisteren meteen al even de sportieve toerist gespeeld: in Littleton -aan de haven- vertrokken we voor een mooie wandeling in de heuvels richting de gondola (een lift), een toeristische attractie hier, die we links lieten liggen en de benen verkozen. Als het weer wat beter was geweest, had ik het prachtige, indrukwekkende vergezicht daar kunnen beschrijven. Maar de dichte mist maakte de tocht wel mystiek, maar weinig zichtbaar. Toch genoten we.

In de toeristische gids vond ik bij 'attractions' het adres van een indoor mingolf. In een industrieterrein, ver van het centrum, maar zeker de moeite waard, sloegen we in de namiddag, tussen de locals, dan ook ons eerste balletje.

Nog een kort ommetje door het centrum van Christchurch, met een overvloed aan rugbywinkels ( they really are obsessed!!) en een mini-Azie gevoel ( zoek maar eens naar een niet Aziatisch restaurentje...), vertoefden we tussen de Britten in de jeugdherberg. Een beetje lectuur, fijn nababbelen en opnieuw onder de wol.

Dag drie wordt er waarschijnlijk een in een sportsbar voor een rugby-replay en in de botanische tuinen. Als de zon zich van haar bestje kant laat zien tenminste
, maar het ziet ernaar uit van wel...

Daarna op naar onze eerste schapenboerderij in Otekaieke Station, richting Oamaru.

Dikke kus
en lots of love,

Veerle -en Koen-